Matthijs van Boxsel: Topologie van de domheid.

"Domheid is onkenbaar; zij valt alleen negatief te definiëren, in contrast met een andere eigenschap of als een gebrek. Dit wil niet zeggen dat domheid iets is dat er niet is. Wij weten dat de domheid bestaat. Wij zien de gevolgen dagelijks om en in onszelf, maar wij komen altijd te laat. 

Domheid is een grens die immer wordt gemist. Alleen achteraf valt vast te stellen dat wij hem zijn gepasseerd. 
Te zien zijn alleen de domvormige leegten die zijn achtergebleven.
Intussen is de domheid zelf nog niet opgespoord.
Hoe evenwel een 'wezen' te lokaliseren dat geen eigenlijke plaats kent, dat atopisch is, buitenissig, ongerijmd?

Het gevaar bestaat dat wij de domheid scheppen door haar te identificeren, terwijl de domheid nu juist schuilt in het verschil. De domheid is altijd elders. Eenmaal geplaatst en benoemd verliest de domheid haar verbijsterende kwaliteit. Een herkende domheid is een extra wijsheid."

Uit: Sylvie and Bruno concluded? van Lewis Carroll.

‘Welke schaal, denk je, is het meest bruikbaar voor het maken van een kaart?’, vroeg de maan. ‘Een verhouding van 1 centimeter op 1 kilometer ongeveer’, zei Sylvie.

‘Eén centimeter!’, riep de maan.
‘Wij hebben indertijd al snel gekozen voor 10 meter op 1 kilometer. En vervolgens probeerden we 100 meter op 1 kilometer. En toen kwam het allerbeste idee dat je maar bedenken kunt! We hebben serieus een kaart van het gebied gemaakt, op een schaal van 1 kilometer op 1 kilometer!’

‘Hebben jullie die kaart vaak gebruikt?’, vroeg Sylvie belangstellend.
‘Nee, we hebben hem nog nooit uitgevouwen’, zei de maan.
‘De boeren protesteerden: ze zeiden dat hij het hele land zou bedekken en het zonlicht zou tegenhouden! Dus gebruiken we nu het gebied zelf, als zijn eigen kaart, en ik verzeker je dat dat bijna even goed functioneert.’

> meer