onderzoek naar beschreven locaties

In de Poolgebieden


1


2


3

- In 1805 opperde Jean-Silvain Bailly, astronoom, burgemeester van Parijs tijdens de Franse Revolutie, dat Atlantis zich ergens in het hoge noorden, omgeving Spitsbergen, Groenland en/of Nova Zembla moet hebben bevonden, (“Lettres sur Atlantide de Platon et sur l’ancienne histoire de l’Asie’’).

- Karl Georg Zschaetzsh publiceerde in 1922 "Atlantis, die Urheimat der Arier", één van de bronnen van de latere Ahnenerbe (zie hieronder)

- Tussen 1927 en 1931 publiceerde de Duitser Albert Herrmann verschillende boeken, waarin hij Atlantis in Tunesië situeert. Nadat Hitler in 1933 Rijkskanselier was geworden en de SS-Ahnenerbe in 1935 werd opgericht door Himmler, kwam Herrmann op zijn theorie terug en sloot zich aan bij de geldende Arische opvatting; Atlantis in het Noorden, de Noordpool.

- Hermann Wirth, Nederlands-Duits pseudowetenschapper en prehistoricus, curator van het wetenschappelijk instituut Ahnenerbe, situeerde Atlantis in het Noordpoolgebied, als resultaat van zijn onderzoek naar een combinatie van elementen uit de Noorse Eddaverhalen en het Oera Lindaboek.
In 1928 schreef Hermann Wirth “Der Aufgang der Menschheit”, in 1938 “Der Nordische Charakter des Griechentums”.


- In 1996 schreef het Canadese echtpaar Rose en Rand Flem-Ath, ''Atlantis wereld onder ijs'', waarin zij aantoonden dat Atlantis onder het ijs van de Zuidpool ligt. Zij waren geïnspireerd door Charles Hapgood's ''Maps of the Ancient Sea Kings'', 1966, waarin hij n.m. de Piri Reis kaart uit 1513 vergeleek met het Antarticagebied en opvallende overeenkomsten vond.


afb.1. Piri Reis kaart, 1513
afb.2. Piri Reis kaart, bewerking Hapgood
afb.3. Hapgood kaart Antarctica